Welkom bij Ineke's keramiek
Het werken met klei is voor mij het mooiste, leukste en ook het meest uitdagende dat er is!
Hoe mooi is het om met het proces van zachte, bewerkbare klei naar een harde breekbare vorm bezig te zijn?
Tijdens de eerste stook(biscuitbrand) in de oven gebeurt er van alles met de klei: het gewicht verandert, de kleur verandert en de klank verandert. Klei is steen geworden.
En dan volgt een tweede stook: de glazuurstook. Het openen van de oven is nog spannender omdat je dan pas kunt zien hoe je werkstukken er uit zien. Soms valt het resultaat tegen maar er zitten ook cadeautjes bij. Ik kan mijn nieuwsgierigheid vaak nauwelijks bedwingen als de oven naar mijn idee te langzaam afkoelt, dus werp ik dan een hele snelle blik in de oven zodra hij onder de 100˚C is...
Het maken van keramiek is een langzaam proces, van bouwen naar drogen en stoken. Het geeft je alle tijd om tijdens het maakproces kritisch te kijken of wat je maakt wel datgene is, wat je in je hoofd had. Er is steeds genoeg tijd om je plan aan te passen. En soms belanden er werken op het pottenbakkerskerkhof....
Het maken van keramiek is een onomkeerbaar proces, eenmaal gestookt wordt het nooit meer klei en dan kun je er niets meer aan veranderen. Soms is het niet naar mijn zin. Maar dat is niet erg: gewoon opnieuw beginnen. Dat zorgt ervoor dat je altijd met de klei in beweging bent en leert.
En hoe leuk is het om bezig te zijn met iets dat je heel graag doet?